Czy sukces dany jest każdemu? Czy wszyscy możemy go osiągnąć? Czy zależy od nas samych czy od innych? Czy inni mają predyspozycje do bycia człowiekiem sukcesu? Czy ja mogę osiągnąć sukces? Z takimi pytaniami często się spotykam pracując z ludźmi i pomagając im w osiągnięciu zamierzonych celów. Spróbujmy się nad nimi zastanowić.

W jakim stopniu sukces zależy od wrodzonych predyspozycji?

Każdy z nas tworzy sukcesy na miarę swojej osobowości, predyspozycji, umiejętności, wiedzy i posiadanego doświadczenia. Każdy z nas może odnieść sukces. Różnica będzie w „formie” sukcesu.

Osoba impulsywna, energiczna, przebojowa ma na przykład większe szanse aby zostać liderem, szefem zespołu, inicjatorem zmian. Nieśmiały introwertyk natomiast, wykazujący predyspozycje do analitycznego myślenia, też odniesie sukces, ale nie będzie przywódcą, lecz np.: wybitnym informatykiem, biegłym księgowym, analitykiem finansowym.

Predyspozycje temperamentalne, które mamy zapisane w genach mogą sprzyjać osiągnięciu sukcesu. Mogą pomagać w znalezieniu naszej indywidualnej drogi do udanej kariery oraz wskazywać obszar, w którym najłatwiej będzie nam się poruszać. Sukces jednych jest spektakularny, medialny, a innych spokojniejszy, cichszy, ale to nie znaczy że mniejszy. Jest on po prostu inny.

Należy pamiętać o tym, że sukces to przede wszystkim ciężka praca oraz nasze wrodzone i nabyte zdolności. Wysiłek, jaki ludzie wkładają w osiągnięcie zamierzonego celu, jest często ogromny i wymaga pokonania własnych słabości.

Czy sukces dany jest każdemu? Czy istnieją cechy, które wykluczają nas z grona potencjalnych ludzi sukcesu?

Sukces jest możliwy dla każdego z nas, ale to od nas zależy czy podejmiemy tę walkę. Nie ma pechowców z urodzenia, ale są typy zachowań i sposoby myślenia, które pecha prowokują i uniemożliwiają osiągnięcie zamierzonych celów. Czasami ludzie uprawiają rodzaj auto-sabotażu:

• Aktem takiego destrukcyjnego działania jest lęk przed porażką. Z powodu tego lęku nawet nie podejmujemy działań ukierunkowanych na sukces, nie próbujemy podnosić życiowych poprzeczek, boimy się marzyć i spełniać nasze marzenia. Mówimy: „Nie zależy mi na sukcesie, bo bez niego jest mi dobrze”, „Nie chcę sukcesu”, „Po co próbować i tak nic z tego nie wyjdzie”
• Istnieje też lęk przed sukcesem oraz poczucie winy spowodowane osiągnięciem wyższego statusu niż dana grupa rówieśnicza, rodzina, przyjaciele czy znajomi. Myślimy: „Ludzie pomyślą, że zdobyłem coś nieuczciwie” „ Po się mam wybić ponad innych?” „Kiedy odniesie się sukces, to łatwo można popaść w samo-zachwyt”, „Nie wypada się chwalić”, „Ludzie pomyślą że jestem zarozumiała”.
• Kładzenie sobie kłód pod własne nogi to kolejna próba auto-sabotażu. Wymyślamy sobie powody, przez które nie podejmujemy działań na drodze do sukcesu np.: idziemy na imprezę przed egzaminem zamiast się uczyć, podejmujemy pracę, której nie lubimy i mówimy, że ciężko jest pracować z radością i poczuciem satysfakcji.
• Wpadamy w pułapkę samospełniającej się przepowiedni. Przekonani o tym, że nasze działanie i tak skończy się niepowodzeniem, nie przykładamy się do niego. Utwierdzamy się w przekonaniu, że prześladuje nas zły los i że nic nam się nie udaje. Po pewnym czasie niepowodzenia kumulują się, a my pozostajemy z wrażeniem, że los się na nas uwziął.
• Czarnowidztwo. Często uważamy, że skoro innym się nie udało to nam się też nie uda - „tylu już próbowało i nic im z tego nie wyszło”. Skoro panuje taka, a nie inna sytuacja, to lepiej zrezygnować z działania np.: „nie można obecnie znaleźć pracy, to po co będę jej szukać?” . Spostrzegamy własne działania w kategoriach przegranej: „i tak mi się nie uda” „ nie warto” „i tak w końcu przegram”.

Te nasze auto-sabotażowe myśli, przekonania oraz nasze wewnętrzne schematy np. „szczęście należy się innym” „sukces to rola przeznaczenia” „sukces osiągają nieliczni” są tym czynnikiem, który decyduje o tym kim jesteśmy naprawdę i jak przeżyjemy życie.

Myśli pociągają za sobą czyny. Jeśli wierzymy, że nam się uda, zaczniemy w rożnych sytuacjach widzieć szanse na sukces. Wiara w sukces sprawia, że kiedy nadarza się okazja, potrafimy ją w pełni wykorzystać. Co więcej, nawet w obliczu nieszczęścia będziemy się starać obrócić zaistniałą sytuację na swoją korzyść i dostrzec w niej pozytywne aspekty.