Ustawa o zawodzie psychologa (newsy i opinie) (Strona 2 z 2)

jakbym mógł ją wprowadzić to bym popracował

Cieszę się, że znalazłam takie miejsce, w którym w końcu ten problem zostaje poruszony, bo nie wiedziałam gdzie mam o tym napisać...a jestem po prostu wściekła!! Otóż skończyłam jakiś czas temu psychologię o profilu klinicznym i nie mam żadnych uprawnień do wykonywania zawodu - takie dostałam informacje zwrotne od potencjalnych pracodawców. Czyli tak jakbym przez te lata nic nie robiła, bo liczą się bardziej szkoły prywatne, nie państwowa.
Z zainteresowania jestem klinicystą, ale nie mam specjalizacji klinicznej (mimo że uczyłam się i praktykowałam te same przedmioty na studiach co nauczane prywatnie w pomniejszonej ilości godzin), stąd nie mogę pracować na "tej pozycji", nie mogę też być na stanowisku w szkole itp., bo należy zrobić kurs pedagogiczny (ponad 2000). Jest jeszcze poważniejsza sprawa już tu wysnuta - akredytacja prywatnych szkół terapeutycznych. Placówki związane z NFZ przyjmują tylko te osoby, które im państwo dyktuje, nie wiedząc kompletnie o jakie szkolenie chodzi. Chodziłam na przeróżne szkolenia, lecz nie do Krakowskiego Centrum Psychodynamicznego, a te nie wiadomo z jakich względów jest uznane. Kraków i PTP mają monopol na szkoły i dyktują warunki. Dostaniesz pracę tylko jak przynależysz do nich i będziesz oddawała miesięcznie pół swojej pensji (jak mafia!). Łącznie zapłacisz takiej szkole 60 tys. by z certyfikatem od nich (niezależnie od Twoich umiejętności) następnie zostać zatrudnionym za 1000zł w państwowej posadzie. Tak więc idąc na studia miałam posiadać po nich uprawnienia terapeutyczne (co nie wyklucza szkoleń, ale takich które samemu uzna się za kompetentne), jak i pedagogiczne, w tym momencie jestem "psychologiem ogólnym" bez uprawnień.  Czy można coś z tym zrobić?

Jagoda, witam na forum! Jeśli chodzi o uprawnienia pedagogiczne to nie są one konieczne, aby podjąć pracę w oświacie. Przynajmniej nie na początku. Podczas stażu na nauczyciela kontraktowego możesz kurs pedagogiczny sobie zrobić, a nawet uzyskać spore dofinansowanie od placówki, w której byś pracowała. Ja do swojego szkolenia (to była kwota 1300 PLN i 2000 to bardzo dużo z tego, co wiem o obecnych cenach) dołożyłem jedynie 100 PLN.

W zasadzie ustawa niewiele tutaj nam pomaga. Nie daje gwarancji na uprawnienia pedagogiczne. Jarku, to co piszesz mnie dziwi, bo spośród wszystkich psychologów pracujących w oświcie, jakich znam, nikomu nie udało się ominąć kursów pedagogicznych. Co nie zmienia faktu, że wymóg ten jest najzwyczajniej idiotyczny biorąc pod uwagę charakter naszego wykształcenia oraz kompetencje, których podczas kursu pedagogicznego raczej wiele nie rozwiniemy (komunikację interpesonalną miałem z informatykiem, a podstawy psychologii z pedagogiem - kpina!!).

Co do pracy w służbie zdrowia to się nie wypowiadam, bo nie praktykowałem w tym resorcie. Kursy na kiniczną są bezpłatne, gdy pracuje się w zakładzie zdrowotnym? Nie wiedziałem.

Monopol PTP? Prawdę powiedziawszy wytyczne PTP są dla mnie mało istotne. Niepokoi mnie, że zgodnie z Ustawą - po wejściu w życie Regionalnych Izb - konieczne będzie płacenie składek przez wszystkich pracujących w zawodzie psychologów, podczas, gdy już samo przystąpienie do PTP jest utrudnione (rekomendacje są potrzebne, a prawo do przystąpienia powinien mieć każdy psycholog moim zdaniem)i wymaga także opłat. Ok, mogę płacić, ale co konkretnie będę z tego miał? Wedle tgo, co mi wiadomo - niewiele. Nie wspomnę już o tym, że w takim wypadku powinien być zagwarantowany płatny staż (skoro już się na modelach medycnych wzorujemy) czy  tym, że dla początkującego psychologa (np. w oświacie) oddawanie części swojej niskiej pensji dla IZb jest kuriozalne.

Przepraszam, że tak trochę poza tematem. Ale ostatecznie temat sam zszedł na kursy ;D

Wtrącam wam się w rozmowę, bo widzę, że jesteście wyjątkowo dobrze poinformowani, a od kilku dni próbuję dowiedzieć się czegoś konkretnego na temat kursów pedagogicznych i jakoś nikt nic nie wie i nie potrafi mi jednoznacznie odpowiedzieć.

Chciałabym pracować w PPP. Skończyłam psychologię, ale powiedziano mi, że muszę zrobić trzymiesięczny kurs pedagogiczny. Niestety, nigdzie we Wrocławiu nie udało mi się znaleźć kursu dla psychologów. Jedynie kursy dla czynnych zawodowo nauczycieli lub studia podyplomowe. Trwanie takiego kursu to od 7 miesiecy do 1,5 roku. Żadnego trzymiesięcznego nie miałam szczęścia znaleźć.

Wmiar godzin to ok. 270-300, gdzie ok 150 godz. to psychologia ( to już zupełny absurd. Po psychologii nie szukam kursu z psychologii).

Moje pytanie jest takie: jaki właściwie kurs/studia podyplomowe powinnam skończyć? taki dla nauczycieli? Czy istnieją jakieś kursy tylko i wyłącznie dla psychologów?

Na moje ostatnie pytanie: czy można rozpocząć staż bez takiego kursu i robić go w trakcie pracy, już tu znalazłam odpowiedz.

Bezprawie..
Chciałabym podkreślić w tym co napisałam, że podstawową "patologią" w ustawie o zawodzie psychologa jest chaos, brak podstaw prawnych (zawieszenie ustawy), stąd "świeży" absolwent psychologii jest aktualnie zawieszony w próżni.
Powracając do kwestii szkół terapeutycznych, nie zgadzam się z tym, iż "Nie jest Pani w innej sytuacji niż ktoś, kto kończył studia 10 lat temu". Jesteśmy, gdyż tak jak napisałam w poprzednim liście - od tego roku (końca października) psycholog stracił uprawnienia terapeutyczne! Wcześniej "ustawowo" studia psychologiczne dawały choć taką możliwość, a to czy ktoś doszkalał się w szkołach terapeutycznych leżało w jego kwestii "doskonalenia swoich umiejętności". Tak więc w tym momencie gdybym założyła gabinet terapeutyczny byłoby to NIEZGODNE Z PRAWEM ! Jedyne co mogłabym zrobić, to udzielać porad psychologicznych (do czego ma prawo nie tylko psycholog). Niby prawo od wieków nie działa wstecz, a tutaj mamy taką sytuację (bo przecież "inwestując" w studia  spodziewałam siebie danych kwalifikacji).
A ad. akredytowanych szkól terapeutycznych, to - jak wiecie - dużo tu do pisania...Napiszę może tylko w skrócie o moich doświadczeniach. Uczęszczam do szkoły terapeutycznej - wedle mojego uznania - "kompetentnej", gdzie akurat ten nurt terapeutyczny mieści się w moich zainteresowaniach. Jednakże w każdej placówce zdrowotnej we Wrocławiu mówiono mi, że mogą tylko przyjąć osobę z KCP-u, gdyż od stycznia tego roku takie wytyczne dał im NFZ. Mimo ogromnej wewnętrznej niezgody należy tam iść tylko dla papierka. Ale czy to jest rozwiązanie? Nie wiadomo, bo KCP nie spełnia wymogów europejskich (szkoły z Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego je spełniają, a Polskiego Towarzystwa Psychologicznego nie), więc czy idąc tam w niedługim czasie KCP nie straci uprawnień?
Dowiedziałam się, ze lobbing taki jest wynikiem tzw. "rejonizacji" superwizorów czyli każdy superwizor (a jest ich w Polsce kilku)może przynależeć do jednej szkoły terapeutycznej w danym mieście (a najwięcej jest ich w Krakowie, Warszawie, jeden w Łodzi i Wrocławiu), a szkoła która może strać się o akredytację musi mieć ich dwóch. Tak więc tak pewna grupa dorabia się ogromnych pieniędzy likwidując przez to wolny rynek. Bo ja tak sobie to wyobrażam, że jakby była wolna konkurencja, to miałabym możliwość wyboru, a o mojej kompetencjach decydowałby przyszły pracodawca chcący zatrudnić odpowiednią osobę na dane stanowisko, a nie taką, która nakazuje mu NFZ dopłacając mu (nie pamiętam, chyba w 15%) do pensji tegoż pracownika. Wynikiem tego jest fakt, że pracę w poradniach czy szpitalach dostali pracę pedagodzy, socjologowie (a niekoniecznie psychologowie) będący w konkretnych prywatnych szkołach.

Specjalizacja kliniczna jest więc teraz jedynym miejscem (chyba że ktoś działa w  psych. zarządzania), gdzie może iść tylko psycholog. Jest ona bezpłatna, lecz bardzo ciężko się na nią dostać, bo tu też liczy się do pewnego stopnia kwestia kasy, np. Wyższa Szkoła Psychologii Społecznej podpisała umowę z określonymi akredytowanymi na szkolenie kliniczne szpitalami (nie wiem jaka to suma za osobę). Tak więc dany szpital woli przyjąć tą osobę na którą się zobowiązał. Jest też nieuregulowana sprawa "stażu", który psycholog miał robić po studiach, a co było przepisem "martwym". Nie rozumiem tutaj tej sytuacji, bo czytałam, ze do specjalizacji klinicznej i wedle wymogów europejskich jest on obowiązkowy, a le teraz niby nie trzeba go robić. Nie wiem...

  Trzymiesięcznego kursu pedagogicznego też nie udało mi się znaleźć, ale można w trakcie pracy np. w szkole być na nim i nawet warto, bo po skończeniu go wzrasta w tym miejscu pensja.

Rozpisałam się, lecz jestem bardzo zdezorientowana tym co się dzieje i nie wiadomo jaki zrobić następny krok, stąd cieszę się, ze mogę przeczytać tu praktyczne rady.
Pozdrawiam!

czy na bycie doradcą zawodowym tez trzeba mieć jakieś specjalne uprawnienia??

na jakimś innym forum wyczytałam taką śmiałą myśl :-

W informacjach o projekcie nowej ustawy o zawodzie psychologa czytam:

"Minister właściwy do spraw pracy prowadzi Centralną Listę Psychologów. Wpisu na listę psychologów dokonuje się na wniosek osoby spełniającej warunki określone w art. 8 ustawy."

"Osoba, która skończyła studia psychologiczne, a nie złożyła wniosku o wpis na listę psychologów w terminie 5 lat od dnia otrzymania dyplomu - zgodnie z projektem ustawy zobowiązana zostanie, przed wpisem na listę do odbycia na swój koszt przeszkolenia."

Pomóżcie, bo ja już kompletnie nic nie wiem. Nie mogę się w tym galimatiasie połapać.

To w końcu jaka ustawa teraz obowiązuje  ???

I do diaska gdzie mam kierować wniosek o wpis na listę psychologów - do Ministra do spraw pracy