Który nurt...

Dopiero się uczę. Wybrałam terapię poznawczo-behawioralną, bo:
- wydaje mi się, że dla początkującego terapeuty jest stosunkowo łatwa, ponieważ ma jasno określone zasady;
- mam wrażenie, że trudniej popełnić w niej jakieś błędy i tym samym zrobić człowiekowi krzywdę;
- wymaga sporego zaangażowania pacjenta (myślę, że zwiększa to motywację do zmiany);
- ma dobre podstawy teoretyczne;
- uczy konkretnych zachowań, które mogą być wykorzystywane w życiu po zakończeniu terapii;
- przy wielu zaburzeniach jest efektywna;
- jest krótkoterminowa.

Na razie doświadczenie praktyczne mam niewielkie, pracuję z pierwszym klientem, ale widzimy już oboje efekty tej pracy.

Coś tak na raty dzisiaj<:)
Pytanie podstawowe Maciek, o jaką skuteczność Ci chodzi?
Terapia psychoanalityczna jest jedyną sakuteczną "na zawsze" bo jest przyczynowa. Behawioralna jest "na jakiś czas" bo jest objawowa. A inne...czy ja wiem czy to psychoterapie...takie trochę jak przygarnięte dzieci. Nie możemy będąc odpowiedzialnymi praktykami stosować nowych metod, które nie zostały potwierdzone w wieloletnich badaniach. To nieetyczne. Nie wolno sie tu kierować upodobaniami, modą itp. To raczej techniki.
Jeśli ktoś ma wątpliwości czy np. gestalt, krótkoterminowa i cała reszta to nie są psychoterapie to niech zaprosi pacjenta borderline lub jakiegokolwiek psychiatrycznego i spróbuje je zastosować.
Pomysł o ustawie o psychoterapii wziął się stąd Maciej, że dyskredytował lekarzy
podobnie jak hamowana była ustawa o zawodzie psychologa. Jak myślicie przez kogo?<:)...przez profesorów psychologii, którzy nie są psychologami bo mają mgr. z pedagogiki.

Pani Grażyno<:)....bez żadnego nacieku złośliwości ...w dobrych intencjach....klienci są też w sklepie i na targowisku. A na marginesie, to raczej tylko pacjewnt może Pani zrobić krzywdę, Pani mu nie...chyba, że brak skuteczności przy dobrych intencjach rozpatrujemy jako krzywdzenie. My leczymy i mamy pacjentów.
Z drugiej strony myślę, że stosowanie jakichś nowych technik wymaga zgody pacjenta i poinformowania, że nie znana jest ich skuteczność. Ludziom robi się z wielu powodów lepiej w gabinecie, im szybsze są zmieny, tym bardziej krótkotrwałe.
pozdrawiam
jarek

EDIT by Admin: Przepraszam Maciek, ale doczytałem teraz do końca i trochę zgłupiałem. O ile znam STU i certyfikowanych psychoterapeutów po STU, to oni raczej nie bardzo wiedzą co to psychoterapia psychodynamiczna...

Hej,
Skuteczność jest różna, bo jak sam piszesz, życie przynosi różne zmiany i czasem trzeba co nieco zweryfikować, np. to, że praca terapeutyczna wcale nie była skuteczna chociaż tak się zdawało, żegnając pacjenta.
Krótko, skuteczność w terapii głębokiej likwiduje przyczynę...i to jest operacja...praca nad objawem to nie operacja tylko farmakoterapią, jeśli posługujemy się analogiami, a farmakoterapia to nie leczenie tylko powstrzymywanie objawów, które zawsze poowracają po odstawieniu leku. Dlatego też farmakoterapia powinna być drugoplanową metodą leczenia wobec psychoterapii...czy ja wiem...w przypadku jakichś 80% zaburzeń z ICD-10
wiadomo w praktyce, że terapia objawowa, jakakolwiek - podobnie jak leki w psychiatrii - usuwa objaw, lecz on powraca w innej postaci lub formie. No chyba, że mówimy o zaburzeniach adaptacyjnych...wtedy jest wystarczająca...czyli w interwencji kryzysowej:)
Tam się świetnie znajduje.
Może się nie zgadzamy, bo Ty?...widzisz w pacjentach ludzi z problemami, a ja ludzi z zaburzeniami, które sięgają daleko w przeszłość i których często nie rozumieją i nie potrafią nazwać, nawet nie wiedzą że są...
Co do stosowania pojęcia klient, pacjent to myślę, że wynika to ze świadomości zawodowej praktyka, tego co właściwie sam robi z pacjentem, dużo tu zresztą nacieków pedagogicznych...bo nie jeden znany psychoterapeuta to pedagog..mój stosunek do tego środowiska znasz.
pozdrawiam
jarek