Psychologia kary śmierci

Bardzo razi mnie termin "psychologia kary śmierci". W ten sposób możemy utworzyć milion pozostałych np. psychologia psiej budy, psychologia picia piwa, psychologia sexu oralnego.
Psychologia jest jedna, a jej gałęzie póki co są już określone przez światowe i polskie organy takie jak KNP. Przestrzegam przed tworzeniem terminów, których po prostu nie ma, a które przybliżają naukę komercji.

Kara  śmierci była pomijana w wielu krajach pewnie głównie dlatego, że w niewielu się ją stosuje. Po co zatem było badać coś, co nie zachodzi współcześnie i należy już do przeszłości. Mogłoby to zawsze trafiać na pewną wątpliwość ekologiczną - bowiem hipotetyczne założenie kary śmierci to nie to samo, co jej realne wprowadzenie i uczestniczenie w niej choćby jako obserwator czy członek rodziny, żeby nie wspominać o osobie na nią skazaną. Taki realizm z pewnością miałby też wpływ na jej percepcje w całym społeczeństwie, w którym istnieje.

Kogo bym się nie zapytał czy jest za karą śmierci - odpowie - TAK!

Ale gdy zadam pytanie następne - czy Ty byś zabił? - odpowie NIE!

Gdy zadamy pytanie jako pierwsze - czy byś zabił? - odpowie NIE!

Gdy zadamy (hipotetycznie) pytanie jako drugie - czy jesteś za karą śmierci - odpowie NIE (?)

Nie wiem, ale takich - językowych - badań nie było a'propos kary śmierci.

Filozoficznie można by zadać pytanie - kto komu dał prawo do karania śmiercią? Karamy tym sposobem co? Duszę czy ciało? Michel Foucault doskonale to pokazał w swojej książce "Nadzorować i karać. Narodziny więzienia" - polecam każdemu, kto "kupuje tanio i sprzedaje... drogo".

Kolejna sprawa to karani "chorzy psychicznie" - do jakiej kategorii mogę ich zaliczyć? Psychologicznej kategorii? Czy karać ich śmiercią?

A może jedynie "kara śmierci" ma za zadanie zredukować wydatki więziennictwa? Oj! To by było bardzo smutne - gdyby tak było. Ale tego nie wiemy (i się nie dowiemy).

Psychologia kary śmierci - gdzie tu psychologia? Albo jestem za albo jestem przeciw. Albo: "jestem za a nawet przeciw" - nie widzę tutaj psychologii - widzę jedynie dyskursy prawne i normy moralne. Kultura, moi drodzy (i Ci, co kupują tanio by sprzedać drogo - zastanawiam się kto potrafi magistrantów porównywać do niskiej klasy sklepikarzy - gratuluje inwencji twórczej), warunkuje nasze postrzeganie i naszą ocenę kary śmierci - i to widać.

Jestem przeciw karze śmierci, szczególnie po lekturze Michela Foucault. Nikt katu nie dał prawa zabijać mordercy - mordercą staje się kat w momencie karania śmiercią. Śmierć jako kara! Dziwne, skoro każdego, KAŻDEGO! czeka ta "kara".

Badajmy więc karanych śmiercią - paradoks. Kiedy my ich zbadamy? Przed karą czy po karze? Ups... mały problem metodologiczny - utrata badanych. Przed karą zadamy mu pytanie "jak się czujesz?" czy "żałujesz", czy może... "co sądzisz o karze śmierci"? Nie chcę tego kometnować nawet. Szkoda klawiatury...

Psychologia kary śmierci - dobry temat jednak w kontekście, który mnie zainteresował właśnie. Jak mówimy, gdy pytają nas o karę śmierci? Dlaczego tylu ludzi jest ZA, chociaż sami by nie zabili nawet uporczywego, letniego komara? Jak mówimy o karze śmierci...

Pozdrawiam.

ps.

Snookie - bardzo dobry temat. Ciekaw jestem hipotez i wyników.

Trudno ustosunkować się do wyżej wymienionej literatury, gdyż brak na to czasu. To jest Twój temat Snookie, nie jesteś na uczelni. Ale jednakże dziękuję za tytuły (może kiedyś się przydadzą... może? w dobie globalizacji pewnie tak).

Ja jednak Snookie bardzo, ale to BARDZO polecam Tobie książkę Michela Foucault (1993). "Nadzorować i karać. Narodziny więzienia". Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.
A dlaczego? A sam zobaczysz.

Idąc dalej...
Tak jak myślałem. Nie badasz tutaj "karanych" śmiercią lecz społeczeństwo mówiące o karze śmierci. Ciekawe, nawet bardzo ciekawe. Jak mówimy o karze śmierci, a nie - czym dla nas jest kara śmierci. Nawet nie: czy jestem za / przeciw karze śmierci, ale jak o niej dyskutuję, rozmawiam, myślę.

Życzę Tobie Snookie dobrej zabawy przy pracy oraz samej "pracy"
Gratuluje dobrego tematu.

Pozdrawiam.
BO.

Tak Hypnos, chodziło mi o "młode" pokolenie Polaków. Nie chodziło mi o "zasłużonych", między innymi dlatego, że to "młode" pokolenie konstruuje opinie na bazie starych opinii, często je zmieniając, przeinaczając lub całkowicie zamieniając.

Badania międzykulturowe mogłyby w tym dużo pomóc. Inaczej badania prowadzone przez Snookiego będą trafne tylko dla Polski, dla konkretnych "klas". Szczegółnie duży problem będzie w powiązaniu opinii Polaków do treści zamieszczonych w amerykańskich publikacjach dotyczących kary śmierci.

Dowodzi to jedynie tego, że osoby, które wchodzą na stronę psychologia-społeczna.pl to osoby, które mają jednoznaczne zdanie w tej sprawie. Dlaczego tak się dzieję, to trudno powiedzieć - możliwe, że przyczyną jest zainteresowanie stroną głównie wśród psychologów i pasjonatów psychologii - specyficzna grupa odbiorców i możliwe jest również w ślad za tym, iż psychologowie są to osoby o czymś w rodzaju "zmysłu społecznego", którego można charakteryzować np. poprzez silniejszą skłonność do empatii i poglądu, że ludzie z natury nie są źli, to pewne okoliczności sprawiają, że popełniają oni złe rzeczy. Oczywiście nie chciałbym tutaj rozpocząć debaty nad sporami o naturę ludzką i to czy powyższe przekonanie wielu osób jest słuszne czy nie. Jedynie spekuluję jakie przekonania mogą posiadać osoby o orientacji na relacje społeczne.

Chciałbym również zauważyć jedną rzecz - kary wymyślone są w dwojakim celu:

1) modelującym - kara jest przykładem tego, co może spotkać jednostkę np. za kradzież;
2) warunkującym - kara jest narzędziem, dzięki któremu osoba popełniająca zbrodnię nigdy już nie będzie chciała tego zrobić. Nauczy się, że to się nie opłaca i wiąże z przykrymi konsekwencjami, przez co będzie lepiej funkcjonowała w społeczeństwie.

W przypadku kary śmierci możemy jedynie zastanawiać się nad pierwszą opcją, jednak modelowanie jest mniej skuteczne niż warunkowanie, ponieważ warunkowanie jest pierwotne wobec modelowania i posiada silniejsze oddziaływanie na ludzkie emocje, a co za tym idzie - na zachowanie. Liczne przykłady z innych krajów dowodzą, że wprowadzenie kary śmierci, wcale nie zmniejszyło liczby popełnionych morderstw czy najcięższych przestępstw. Pokazuje to zatem słabość modelowania, a warunkować z natury rzeczy kara śmierci nie może, toteż eliminacja tych jednostek, które dopuściły się karygodnego przestępstwa jest pozbawiona logiki i wydaje się opierać jedynie na argumentach emocji zakodowanych w program "oko za oko, ząb za ząb".

Ja bym nie przypisywała przyczyn takiego a nie innego wyniku ankiety temu, że temat był poruszany w wątku na forum. Przeczytanie tych paru wypowiedzi raczej nie ma związku z poglądami 150 osób.
Ja raczej zwróciłabym uwagę na to, że w sondażu wzięły udział osoby z określonego fragmentu struktury społecznej... czyli są to wyniki badań w wąskiej grupie osób interesujących się bądź psychologią, bądź psychologią społeczną, lub z innych względów zaglądające na tą stronę. Wyobraźmy sobie jaki byłby wynik gdybyśmy zrobili taki sondaż na forum skrzywdzonych (np. rodziców zamordowanych czy zgwałconych dzieci) lub na forum o tematyce religijnej. Pamiętajmy, że wszystkie sondaże przeprowadzane na tej stronie są charakterystyczne właśnie z tego względu, jakie osoby tu zaglądają.

Zgadzam się Joanną i Iną.

Nie pamiętam jednak, czy przypadkiem przeprowadzona ankieta o karze śmierci na tym portalu nie jest w stylu "procentowym" czyli - odpowiedziała osoba jedna - 100%. Myślę, że rygorystyczność techniczną ankiety można by zmienić i wtedy były by wyniki "bardziej wiarygodne" dla naszej próby.
Np. można to zrobić poprzez ankietę, która wyników nie wyświetla. Wyświetla po zakończeniu.
Jezeli proentową ankieta nie jest, to przepraszam za niedopatrzenie.

Pzdr.

Tanatologia ładnie brzmi, reszta to tylko jej dzieci.
Wydaje mi się, że nauka Polska jest na tak niskim poziomie, bo u nas nie przyjmuje się nauczycieli akademickich na zasadzie konkursów, a na zachodzie poza przyjęciem, osoby te stale muszą się wykazywać.
Bartku my wiemy (!), że kara śmierci to kwestia ekonomii, bo niby dlaczego osoba mordowana przez Państwo nie mogłaby być przez nie utrzymywana do końca życia w więzieniu? I to faktycznie bardzo smutne, czysta hipokryzja.
Kolejna rzecz to fakt karania tym samym za ten sam czyn. Jeśli chcemy czegoś kogoś oduczyć, nawet na przykładzie. Nie muszę Wam tłumaczyć. Kara śmierci jest zezwoleniem na zabijanie.

Niewątpliwie jest to temat dla psychologów społecznych, bo sądom się czasem wydaje, żę wydająć ją, zaspokajają społeczne oczekiwania. Dzieje się tak, gdy pod sądem (bardzo obrazowe w filmach), stoi tłum np. rodziców i czeka na wyrok sądu w sprawie mordercy dzieci. Każdy się identyfikuje ze stratą rodziców, których dzieci zginęły, bo każdy boi się o swoje dzieci. Każdy z nich chce śmierci i każdy z nich by zabił, nie mamy do czynienia z z tłumem rodziców, mamy do czynienia z tłumem morderców. Każdy ma swój motyw, nawet morderca.
Ale jak łatwo się nim stać...
Pozdrawiam
Jarek