Co najlepiej redukuje Wasze zmęczenie? (Strona 1 z 2)

No to otrzymasz odpowiedz taką jaką chcesz bo szczerze to nie znam definicji

Ide spać. Dobra drzemka nigdy nie jest zła
Biore gorący prysznic, a potem słucham muzyki (R&B, Suol)

Ale dlaczego nie może być tutaj "wymienianek" jak to nazwałeś, skoro właśnie to by mnie interesowało... :sad:

Przecież jednym z aspektów psychologii zdrowia jest badanie własnych metod radzenia sobie z trudnościami i analizowanie tego pasjonującego zagadnienia, jak to sprytnie człowiek robi, że "zazwyczaj wraca do pionu, a nie się poddaje".

Jeden z paragrafów mojej pracy dotorskiej będzie dotyczył sposobów redukcji zmęczenia, zanim zrobię badania pilotażowe i zanim zabiorę się do klasyfikacji tych metod i ich analizy, chciałabym po prostu dowiedzieć się jakie są potocznie opisywane metody na redukcję zmęczenia. I tylko tyle (bez dyskusji "merytorycznych").
Jeśli więc nie pasuje to do tego działu, to może przerzucimy to gdzieś indziej?
A ja ponawiam pytanie: jak pozbywacie się zmęczenia? jakie są wasze metody?

:smile:

Rozumiem, że może być wymienianka...
1. Jeśli jestem zmęczona i mogę sobie pozwolić na 'nicnierobienie' to gorący prysznic, herbata, książka/film i koniecznie ciepły koc i balsam malinowy.
2. Jeśli mimo zmęczenia mam masę rzeczy to zrobienia i nie mogę leniuchować to zadowalam sie mocną kawą lub dwiema i lekko zimnym prysznicem  :smile:

Jeśli powinnam wierzyć osobie, która mi to opowiadała - są takie miejsca na ziemi, że nawet w centrum miasta można wejść do takiego budynku, zapłacić i położyć się w specjalnej tubie, żeby pospać. Zamykają Cię a Ty leżysz przez np. 25 minut (nie musisz jechać aż do domu, kiedy masz do niego godzinę drogi a tyle samo wynosi przerwa w pracy...). Obok Ciebie są inne tuby i ludzie leżą w nich jak takie słoiki w spiżarni, albo śledzie w konserwie. Ludzie nie widzą się wzajemnie bo tuby nie są przeźroczyste...ale wiesz, że leżysz w tłumie.

Myślę, że sen polifazowy zasługuje na odrębny temat. Dyskusja mogłaby być ciekawa!

Człowiek ma niezwykłą zdolność przystosowania się do nowych warunków i wymogów środowiska. Dlatego może bylibyśmy w stanie spać snem polifazowym, może do takiego snu będziemy kiedyś zmuszeni? Jak myślicie?

Przeczytałam jakiś czas temu w dosyć "wiekowej" (1970) książce Rene Dubos zdanie, które mnie uderzyło swoją celnością i jednocześnie lekką ironią w stosunku do człowieka jako gatunku... Otóż autor pisze, że jednym z najbardziej niepokojących aspektów problemu adaptacji stanowi paradoksalnie sam fakt, że człowiek tak TAK ŁATWO SIĘ PRZYSTOSOWUJE. To właśnie owa zdolność adaptacji umożliwia ludziom dostosowanie się do warunków i zwyczajów, które niszczą wartości najbardziej znamienne dla życia ludzkiego. Dalej autor podaje przykład podziemnych szkół w USA, które budowano argumentując, że łatwiej jest w nich dzieciom skupić uwagę na lekcjach - nie są rozpraszane tym co się dzieje na zewnątrz... (co ja bym zrobiła na ich miejscu nie mogąc oderwać wzroku od nudnego nauczyciela i skierować go na drzewa albo chmury za oknem?!)
Pisze też autor, że mamy niebo bez gwiazd, ulice bez zieleni, itd (w sensie miejsc, w których przebywamy).

I jeszcze dygresja: osobiście nie wyobrażam sobie życia bez kilkugodzinnego snu. Taki sen to nie tylko sen dla mnie.I ogromne znaczenie ma miejsce snu! To oderwanie się od natłoku spraw i różnych grafikowych terminów. Gdybym jeszcze miała mieć sen "grafikowy" to już byłaby przesada. Chociaż nie ukrywam, że stosuję metodę 20 minutowych drzemek i daje ona świetne rezultaty. Dłuższy sen w ciągu dnia męczy, ale taki krótki jest ok.

I jeszcze jedna mała dygresja - myślę że sen polifazowy nie sprawdziłby się w przypadku osób dla których sen to nie tylko sen, ale jeden z nielicznych momentów w ciągu doby, kiedy mają u boku kogoś bliskiego w sensie żony, męża, partnera. Jak tu spać razem polifazowo?Już pisząc to wiem, że dostanę opieprz od Macieja, bo to strasznie nienaukowa dygresja...

Moja propozycja jest taka, żeby ktoś kto "potrafi" przerzucił sen polifazowy do nowego tematu.

Jak redukuję zmęczenie?
Jesli nie mogę się położyć lub usiąść z uniesionymi do góry nogami lub wziąć aromatycznej kąpieli to staram się włączyć autopilota: robię różne rzeczy automatycznie, bez większego skupiania się, odbiegam myślami hen w dal i nie gadam z nikim ( lub sporadycznie).Taka izolacja psychiczna pozwala mi skończyć to co zaczęłam pomimo zmęczenia.

Nie tyle chciałabym odróżnić zmęczenie fizyczne od psychicznego, bo to już zrobiono bardzo dawno temu,tylko spojrzeć na zmęczenie z trochę innego punktu widzenia i odejść od traktowania zmęczenia jako reakcji na przedłużającą się aktywność, a zająć się zmęczeniem jako efektem codziennego życia w okreslonych warunkach (niekoniecznie zależnym od aktywności). To brzmi teraz prowokacyjnie i zaraz jakiś fizjolog zwóci mi uwagę. Ale chodzi mi o psychologiczny punkt widzenia.

Zmęczenie fizyczne (np. mięśnia) jest dość dobrze zbadane.
Zmęczenie życiem codziennym raczej nie jest badane, chociaż są badania zajmujące się określonymi aspektami czy wycinkami życia (np. zgodne z teorią wypalenia zawodowego czy optimum stymulacji, czy w ramach teorii stresu, itd)

Za jakiś czas jak będę bardziej pewna czy zajmowanie się zmęczeniem życiem codziennym jako odrębnym zjawiskiem ma sens, to dam znać w osobnym temacie  :smile: a tymczasem wracam do pracy nad tym właśnie.

Fizyczne czy też psychiczne zmęczenie rozładowuję przez spanie, to jest dla mnie podstawowa metoda. Jeśli już się wyśpię i mimo to czuję zmęczenie to pomaga mi film albo  książka. Spacery, wycieczki czy też inne tego typu atrakcje nie działają na mnie, żeby czerpać z nich przyjemność muszę być wypoczęta i sprawna psychicznie.

Fizyczne - snem.

Psychiczne - całkiem dobrze odpoczywam przy pracy laboratoryjnej, ale od problemów.
Znużenie czyli to typowe zmęczenie - kąpiel w wannie z bąbelkami i z lekką łatwą i przyjemną książką, no i... panie i panowie, przecież nasz ukochany / ukochana też może nam w tym pomóc, powiem to, seks świetnie rozładowuje zmęczenie. No, potem pewnie przespać się trzeba.

Witam.Widzę, że muszę trochę odkurzyć temat o zmęczeniu psychicznym. Dawno go nie poruszano :)Dla mnie najlepszym sposobem na zmęczenie psychiczne jest wyjście na basen bądź spotkanie z koleżankami na kawce .Nie ukrywam, że lubię się bawić i sposób pana Macieja podoba mi się. Wystarczy hasło,że szykuje się imprezka i całe zmęczenie mija.

;DNa zmęczenie nie ma nic dla mnie lepszego od krótkiej drzemi nawet jeśli trwa ona 5 min.Naukowo udowodnione że u ludzi tak robiących występuje mniejsze ryzyko zawału serca.Nooo..Chyba że ktoś jest na to jeszcze za młody.