Badania nt. nostalgii

Dla mnie jednak tezy postawione przez badaczy o tyle mają znaczenie o ile sprawdzają się w codziennym życiu.  W moim przypadku akurat powyższa teza absoutnie się nie sprawdza.
A może ktoś coś powiedzieć na swoim przykładzie lub kogos znajomego? Wydaje mi się, że czasami bywa tak, że wyniki badań sobie, a życie sobie albo może badacze czasem po prostu bardzo chcą uzyskać jakiś wynik i dlatego to się im sprawdza? Nie wiem...

Przepraszam Cię, ale ja tu własnie nie mówię o "studium przypadku" tylko o własnych doświadczeniach. Myślę, że nikt nie lubi być nazywany przypadkiem. Nie chcę się też wdawać w dyskusję nad jakością tego (czy innego) artykułu na podstawie jakiś badań. Myślę, że to można pozostawić teoretykom. Ja na jego podstawie dzielę się własnymi przeżyciami i jestem ciekawa doświadczeń innych osób, doświadczeń w sensie życiowym, a nie naukowym - choćby te badania nie wiem jak merytoryczne i miarodajne nie były. Obchodzi mnie to o tyle, o ile współgra z rzeczywistością - właśnie dlatego, że ta rzeczywistość jest moim udziałem.

ale jak sama przyznalas, nostalgia ma swoja pozytywna strone i tak jak piszesz to'nadmierna nostalgia' moze powodowac pewnego rodzaju marazm zyciowy. a jesli dyskusja naukowa nie jest tym, na czym Ci tutaj zalezy mozemy przeciez odniesc to wszystko do stwierdzenia 'wszystko w nadmiarze szkodzi'...