Atrakcyjność fizyczna w procesie rekrutacji

Atrakcyjność interpersonalna dopiero od niedawna zaczeła stanowić przedmiot zainteresowań psychologów społecznych. Do niedawna sądzono, że nie istnieją obiektywne wyznaczniki piękna i że jest ono rzeczą bardzo subiektywną.
W końcu jednak wielu badaczy rozpoczeło prace nad tym zagadnieniem i jak się okazało obiektywne wyznaczniki istnieją, ale o dziwo głównie jeśli chodzi o kobiety.
W pewnym badaniu (Szmajke, 2003) przedstawiono mężczyznom sylwetki 10 kobiet i 10 mężczyzn, to samo zrobiono kobietom. Proszono o wskazanie najatrakcyjniejszej sylwetki. Co się okazało? Mężczyźni zaznaczali przede wszystkim kobiety w tzw. "wcięciem' w talii, pokaźnym biustem i szerokimi biodrami. Jeżeli chodzi o mężczyzn, to tutaj badania wykazały, że nie istnieje uniwersalny model. Co ciekawe wyniki jedynie nieznacznie różniły się w zależności od płci badanych (nie było istotnych różnic w preferencjach kobiet i mężczyzn odnośnie najlepszej sylwetki).
A. Szmajke powołując się na innych badaczy, którzy przeprowadzili takie badania w innych częściach świata argumentuje, że dla kobiet w toku ewolucji mniej istotny był wygląd fizyczny, liczyły się głównie zasoby takie jak inteligencja czy rozmaite zdolności. Takie zasoby dawały bowiem perspektywe na większą wyrazistość w stadzie i były predyktorem silnej pozycji. Jeśli chodzi o mężczyzn, to ich głównym celem było rozpowszechnianie genów i nie byli oni zainteresowani walorami psychologicznymi swoich partnerek. Przede wszystkim liczyła się zdolność rozrodcza (szerokie biodra) i atrakcyjność fizyczna, która mogła przyciągnąć szybciej partnera.
Idąc tym rozumowaniem, należy się spodziewać, że kobiety, które posiadają nie tylko atrakcyjną figurę, ale ładną buzię, są zadbane będą się bardziej podobać zarówno mężczyznom jak i kobietom (autostereotyp) i będą postrzegane w sposób o wiele bardziej przychylny.
Co do ekspresji emocjonalnej, to powszechnie wiadomo (Ekman, 2001) że jest ona wyznacznikiem przeżywanych emocji. Wiarygodniejsze więc będą kobiety o dużych źrenicach (małe utożsamiane są z agresją, stąd wiele zdjęć może budzić lęk, gdy fotograf nieodpowiednio nakieruje lampę, lub każe się w nią spoglądać) oraz o "prawdziwym" a nie udawanym uśmiechu. Za uśmiech naturalny odpowiadają drogi pozapiramidowe i kiedy jest to naturalna reakcja, to właśnie one się odpalają, przez co wszystkie mięśnie twarzy - zwłaszcza orbicularis occuli (mięsień okrężny oka). W przypadku uśmiechu nienaturalnego odpalają się drogi piramidowe, które nie są w stanie uruchomić wszystkich mięsni twarzy, przez co łatwo wyczuć, że uśmiech nie jest naturalny, co może wpłynąć na postrzeganie i wiarygodność osoby na zdjęciu.

Faktycznie, przy tworzeniu tych fikcyjnych CV będziesz musiała bardzo uważać, aby uniknąć zakłócającego działania innych umieszczonych tam danych, np. ukończonej szkoły (prestiż uczelni), wieku, doświadczenia (ten sam staż może być inaczej oceniony w przypadku, gdy odbywany był w różnych firmach) czy miejsca zamieszkania.

Jak dokładnie ma wyglądać procedura tego badania? Każda z osób otrzyma taki sam zestaw CV celem dobrania osób na to samo stanowisko czy też planujesz jakieś inne rozwiązanie?

Macieju! Zamierzam każdemu rekruterowi przedstawić zestaw 18 CV i poprosić aby każdą z kandydatek ocenił na skali, tak jak pisałam od 1 do 7. Będzie to 18 zdjęć kandydatek. 9 zdjęć atrakcyjnych (3 atrakcyjne - smutek, 3 atrakcyjne - radość, 3 atrakcyjne ? emocja neutralna) i 9 zdjęć nieatrakcyjnych (3 nieatrakcyjne - smutek, 3 nieatrakcyjne - radość, 3 nieatrakcyjne ? emocja neutralna ). Te same zdjęcia zostaną wykorzystane do stanowiska sekretarki i do księgowej (ale oczywiście grupa eksperymentalna  - oceniająca kandydatki na sekretarkę, nie będzie oceniała już CV aplikujących na księgową - to będzie robic grupa kontrolna). Mi z kolei da to możliwośc porównania jednej kandydatki w sytuacji aplikowania na dwa różne stanowiska.
A jesli chodzi o CV, to zdaję sobie sprawę z tych rzeczy, o których Napisałeś (szkoła, doświadczenie itp.), ale naprawdę nie wiem jak to rozwiązać. Zupełnie nieatentyczne byłoby stworzenie identycznych CV, zresztą badani domysliliby sie, że różnią sie tylko zdjęciem. Będę nad tym myśleć.
No chyba że, zrobic (tak jak pisze Hypnos ) najpierw badanie CV bez zdjęc i później zobaczyć jak ulegną zmianie wybory pod kątem zamieszczenia zdjęć... Co o tym myślicie?

Hypnos! Bardzo dziękuję za wskazówkę co do MSCEIT, nie słyszałam o tym teście, ale poszperam   Zastanawiam sie ponadto gdzie mogłabym go zdobyć (wypożyczyć), bo w Łodzi będzie to raczej niemożliwe. W testotece na pewno go nie posiadamy.
Grupa kontrolna, której przedstawiłabym CV bez zdjęc brzmi naprawdę bardzo ciekawie i najpewniej z niej skorzystam!