Psychologia społeczna a socjologia (Strona 2 z 2)

No wiesz - Maćku.

Trudno udowodnić, że coś wogóle opisuje rzeczywistość, szczególnie psychologia społeczna. Może pewne aspekty rzeczywistości, ujmowane subiektywnie. Ale ujmowanie subiektywnie rzeczywistości już samo przez się nie jest opisem rzeczywistości lecz jedynie sądem na jej temat.

Czy potrafimy wykazać, jakie nauki w 100% opisują rzeczywistość?
- fizyka ma z tym problem - przecież nie raz coś, co jest niezgodne z prawami fizyki istnieje (jak np. hamowanie super-prototypowego auta, czy grawitacja, która niby jest lecz jej nie widzimy bo widzimy jej efekt - spostrzeżenie efektu nie może być reprezentacją samej sekwencji działania gdyż jest domniemaniem tego działania).

(to była taka dygresja co do reprezentowania rzeczywistości)

ps.
Wyprzedzę krytykę - skoro 80% ludzi zachowuje się tak i tak - skąd my TO wiemy? Jutro przecież mogą się zachowywać całkiem inaczej! Zachowują się w danym momencie tak? Ale przecież ten moment ucieka nam niczym woda między palcami. Jest nieuchwytny dla generalizacji.

Tak, wiem - to teoretyczne gmatwanie - ale bardzo przyjemne

Pozdrawiam

Cóż, na socjologii również miałem zajęcia z psycho społ. raz w tygodniu i zachciało mi się studiować psychologię. Teraz oceniam to jako błąd, stratę roku itd. Zatem nie sądź po tego typu "pozorach" - może być różnie. Aha, dodatkowo - praca socjalna to chyba nie najszczęśliwsza subdyscyplina.

Od dłuższego czasu się zastanawiam czym się różni psycholog społeczny od socjologa i który z nich ma większe powiazanie z pedagogiem specjalnym??