Konflikt w rodzinie- czy kłótnie mogą łączyć?

Z konfliktami rodzinnymi jest tak, że często stanowią one okazję do wyrzucenia z siebie pewnych emocji i długo skrywanych problemów. Bywa, że ma to pozytywny wpływ na późniejsze relacjie miedzy członkami rodziny, bo w ten sposób możliwe jest wyjaśnienie "zaległych" spraw. W środowiskach patologicznych konflikt jest często jedyną formą komunikacji. Dzieci wychowywane w takich warunkach są do niego tak przyzwyczajone, że w zasadzie same prowadzą do sytucji, w których mogą wejść w konflikt z rodzicami, bo tylko w ten sposób mogą zwrócić na siebie ich uwagę.

Konflikt w rodzinie to często okazja do tego, aby pokazać drugiej osobie siłę emocji i uczuć, jakimi się darzymy. "Czy ty nie wiesz jak ja bardzo ciebie kocham?", "Długo to znosiłam, prosiłam, ale teraz mam już tego dość." Tego typu komunikaty mają często charakter kategoryczny, są próbą jednoznacznego określenia swojego stanowiska w danej sprawie i zdarza się, że ich wypowiedzenie ma bardzo dobry wpływ na dalsze relacje między danymi osobami.

To refleksje, które nasuwają mi się, gdy odniosę się do swojej praktyki. Prawdopodobnie pozytywnych aspektów kłótni w rodzinie jest więcej. Uważam jednak, że ich pojawianie się samo w sobie stanowi przejaw raczej nieprawidłowych układów między ludźmi. W istocie są one bowiem kulminacją napięcia interpersonalnego, którego nie portafimy na bieżąco rozładowywać i przepracować. Niestety nie znam jakiejś konkretnej pozycji, do której warto byłoby się odwołać.

Polecam Ci książkę Marii Ryś pt."Konflikty w rodzinie. Niszczą czy budują?" oraz Pospiszyla: "Konflikty młodzieży z otoczeniem. Psychologiczna analiza wykolejania się nieletnich". Pozdrawiam!