Andrzej Samson skazany na 8 lat więzienia

Co do długości kary pozbawienia wolności to trudno mi się wypowiadać. Odnośnie tego, co napisałaś o złamaniu zasad etyki to w pełni się z Tobą zgadzam i właśnie dlatego zastanawiam się, czy pozbawienie prawa wykonywania zawodu nie powinno być w takich przypadkach dożywotnie. Nie wyobrażam sobie bowiem mimo wszystko, aby Andrzej Samson mógł kiedyś powrócić do pracy z dziećmi. A może właśnie takie ogranicznenie by starczyło? Może wystarczyłoby zakzać wykonywania jakiejkowliek pracy z dziećmi, a już np. w innych dziedzinach psychologii pozwolić, aby po pewnym czasie tego typu osoby zawód psychologa mogły wykonywać?

Ale co to za znaczenie czy może dożywotnio czy nie nie wykonywać zawodu? Przecież dzięki mediom nikt mu swojego dziecka i tak by nie powierzył i jest on całkowicie spalony...
Zresztą kiedy widziałem go na rozprawie, to zupełnie inny człowiek......wyglądał bardziej jak menel prawdę powiedziawszy niż jak znany i poważany dotychczas polski psycholog.

Czy 8 lat pozbawienia wolności to dużo czy mało? W zasadzie to zależy... Jeżeli pan Andrzej Samson rzeczywiście jest osobą chorą, a jego przestępstwa popełnione zostały w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych pod postacią pedofilii wg ICD-10(F-65.4) to ma on duże szanse trafić do zakładu karnego, w którym funkcjonuje oddział terapeutyczny zajmujący się terapią adresowaną do takich osób. Ma on wówczas szansę spędzenia kilku najbliższych lat życia na udziale w zinstytucjonalizowanej formie terapii. Taka procedura wynika ze znowelizowanego w 2006 roku kodeksu karnego wykonawczego art 96.

Wprowadzona przez Ustawodawcę nowa regulacja natrafiła jednak na poważne problemy. Mianowicie dotychczas nie funkcjonowały w strukturze organizacyjnej polskiej penitencjarystyki oddziały terapeutyczne o takim profilu. Nie było w nich zatem specjalistów mogących skutecznie prowadzić oddziaływania terapeutyczne. Chyba nie muszę tłumaczyć, że nie da się wyszkolić profesjonalnego terapeuty w ciągu kilku miesięcy. Nie jest zatem wykluczone, że pan Samson będzie miał o wiele wyższe kompetencje oraz kwalifikacje od prowadzących go terapeutów. Jakie zatem będą efekty tych oddziaływań?

Może się jednak i tak zdarzyć, że podczas postępowania karnego biegli orzekli, że czyny pana Samsona były zachowaniami zastępczymi, dekompensacyjnymi np. na tle choroby alkoholowej i występuje u niego prawidłowo rozwinięty i ukierunkowany popęd seksualny. W takiej sytuacji nie będzie on uczestniczył w żadnej formie terapii. Może ewentualnie odwykowej od alkoholu. Czas spędzony za kratkami będzie zatem okresem izolacji od społeczeństwa w tym zwłaszcza od dzieci. W takim przypadku nie chodzi o naprawę, rehabilitację skazanego a jedynie o jego izolację. A ta z punktu widzenia interesu społecznego powinna być jak najdłuższa.

Moim zdaniem zakaz wykonywania zawodu nie może być traktowany jako kara. W przeciwnym razie należało by uznać, że pan Samson został (a właściwie dopiero zostanie za 8 lat) ukarany dwukrotnie za jedno przestępstwo. Z psychologicznego punktu widzenia, kara odroczona o 8 lat nie ma żadnej wartości. Pozbawienie prawa do wykonywania zawodu traktuję raczej jako uznanie przez sąd braku kompetencji do pracy w danym zawodzie.

Sporne jest oczywiście, czy w ciągu tych 10 lat właściwości psychiczne pana Samsona zmienią się na tyle, by mógł on podjąć od nowa pracę terapeuty. Polski system prawno-karny zakłada jednak, że możliwe jest dokonanie pozytywnych zmian w obrębie osobowości osoby karanej (stąd model więziennictwa którego głównym filarem są oddziaływania wychowawcze). Dlatego też sąd postanowił o terminowym zakazie, dając panu Samsonowi szansę powrotu do zawodu.

Maciej sprawa podwójnego karania nie jest tak prosta jak ją widzisz. Przytaczany przez Ciebie przykład orzecznictwa karnego oraz cywilnego nie pasuje do tego zdarzenia. Proces karny ma na celu stwierdzenie winy lub niewinności oraz ewentualne wymierzenie sprawiedliwej kary. Proces cywilny ma jedynie na celu uzyskanie zadośćuczynienia. Nie kończy się jednak wymierzeniem kary. W przypadku Samsona zakaz wykonywania zawodu psychoterapeuty nie może być traktowany jako forma zadośćuczynienia poszkodowanym dzieciom. Analogia jest moim zdaniem błędna. W rzeczy samej rodziny ofiar mogą właśnie teraz na drodze powództwa cywilnego domagać się jakiejś rekompensaty za np. straty moralne. To będzie już trzecia kara za to samo przestępstwo.

To prawda. Spór jest czysto akademicki. Po pierwsze to widać, że Samson wyjątkowo źle znosi sytuację izolacji i mówiąc szczerze to wcale mu się nie dziwię. Wiem dobrze jaki jest stosunek populacji skazanych do takiego typu przestępstw. Biorąc pod uwagę medialny wizerunek tej postaci nie mam wątpliwości, że jest on osobą znaną wśród osadzonych. Mimo starań administracji więziennej z pewnością przeżywa on permanentny strach o własne zdrowie lub nawet życie. W takiej atmosferze nie da się żyć normalnie i to widać na twarzy pana Samsona. Wyobraź sobie jego osobowość za 8 lat. Nie ma bowiem cienia szansy aby wyszedł przed końcem kary. Może dostanie jakieś dodatkowe wyroki bo słyszałem że mają jeszcze inne dowody. Więc może 10-12 lat. To jakim on będzie terapeutą? Może nawet nie przeżyje tego okresu a na pewno nastąpi olbrzymia psychodegradacja. Nie ma mowy o powrocie do zawodu. Prawdopodobnie do żadnej pracy nie będzie się już nadawał. Ten człowiek za kilka lat będzie emocjonalną wydmuszką, niezdolną wchodzić w głębokie relacje międzyludzkie. Rozważanie w tym miejscu słuszności takiego czy innego okresu zakazu pracy w zawodzie uważam za przejaw sadyzmu z naszej strony.

To ogólnie bardzo dziwny i jednocześnie ciekawy przypadek.

Racja, jeśli chodzi o prowadzenie terapii. To swoista odmiana "Milczenia owiec".. bez sensu, ale spójrzmy na to z innej strony. Jest to niebywała okazja, która zapewne zostanie zmarnowana, aby zrobić milowy krok w dziedzinie poznania i leczenia pedofilii.

AS jest to wybitny ekspert z dziedziny psychologii i jednocześnie osoba chora. Kombinacja tych czynników w połączeniu z umiejętnym ich wykorzystaniem, mogłaby pomóc wielu osobom.