Dekomunizacja

Kursy psychologii dla polityków ??
hm...
Może i to była lekka ironia, ale od jakiegoś czasu zastanawia mnie, dlaczego osoby po studiach humanistycznych nie mające zbyt szerokich perspektyw (nie ma siły żeby znaleźć pracę dla takiej grupy psychologów jaką obecnie posiadamy i nadal kształcimy kolejnych). To samo dotyczy jeszcze socjologów, filozfów i innych "dziwadeł". W poszukiwaniu dodatkowych godzin pracy i kolejnych etatów dla swoich usiłują nam wmówić, że są nam niezbędni do życia.
Tak jak Bartek zaproponował te kursy, filozofowie debatują nad tym, jak wprowadzić ten przedmiot do szkół średnich. Psychologowie kombinują komu by jeszcze można zaoferować kursy i konsultacje. Do tego aparat dręczenia studentów...
Tak się zastanawiam. Dlaczego na mojej uczelni każdy, bezwzględnie każdy, ma zajęcia z socjologii, a często też z psychologii społecznej? Po co przyszłemu urzędnikowi filozofia? No i co daje - poza wyćwiczeniem ogromu zadań wykłutych na pamięć - bezsensowna nauka zwana logiką?
Taka dedykacja ode mnie. Ludzie odczepcie się od nas. To nie nasza wina, że wybraliście takie zawody, które nie dają wiele poza własną satysfakcją. Nie uszczęsliwiajcie nas tym na siłę.

Wracąjac do dekomunizacji...
Mam mieszane uczucia, ale perspektywa wyautowania raz na zawsze wszystkich aparatczyków jest kusząca.

Grigor, Twoja wypowiedź niewiele związana jest z tematem dekomunizacji. Jeśli nurtujacą jest dla Ciebie kwestia zasadności edukacji studentów w zakresie psychologii, socjologii czy logiki to proponuję utworzenie odpowiedniego wątku w dziale poświęconym psychologii akademickiej. Tam chętnie na ten temat podyskutuję i myslę, że nie tylko ja. Tyle moderatorskich uwag. 

Co do samej dekomunizacji to mam wrażenie, że od wielu lat kwestia ta wymyka się nieco kolejnym ekipom rządzącym. Nic w tym zresztą dziwnego, bo ostatnio prowadzone śledztwa (różne, także te, które toczyły się przy udziale dziennikarzy) pokazują, że ilość byłych pracowników UB (ale i innych wysoko postawionych urzędników aparatów państwowych PRL) czy prominentnych postaci PZPR w szeregach dzisiejszej "sfery wpływowej" (tj. polityków, urzędników, kadry zarządzającej firmami państwowymi czy w końcu najbogtszych Polaków) jest olbrzymia. Należy też pamiętać, że wiele z tych postaci przez lata współpracowało ze sobą i wzajemnie wspierało prywatne interesy. Można nawet pokusić się o tezę, iż stworzyli oni jedno z silniejszych lobby w "wolnej" RP.

Zgodnie z powyższym, mówiąc o dekomunizacji trzeba liczyć się z tym, że jej wprowadzenie to karkołomne i trudne zadanie. Czy jest ona konieczna? Wydaje mi się, że tak, gdyż w pewnym stopniu uwolniłaby ona Polskę od niekorzystnych wpływów wspomnianej wyżej grupy.
Przeciwny jestem natomiast temu, aby poprzez niewłaściwe działania doprowadzać do sytuacji publicznego linczu osób, które ostatnio określa się mianem tzw. "źródeł informacji". Wśród nich było bowiem wiele osób, które o tym, że są takim źródłem nie wiedziały lub też zmuszane były do współpracy za pomocą "twardych" argumentów. Lista Wildsteina, upublicznianie samych tylko imion i nazwisk bez podawania kontekstu to poważne nadużycie.
Tu rodzi się pytanie. Czy postulowana przeze mnie "anonimowość" w dekomunizacji winna odnosić się także do polityków? Myślę, że nie da się w sposób jednoznaczny odpowiedzieć na to pytanie. Oto bowiem zasiadający w parlamencie polityk czy inny (nie tylko wysokiego szczebla) urzędnik państwowy mógł współpracować lub też do tej współpracy być zmuszonym. Jeśli zatem wszelkie dowody wskazują na to, że współpraca ta wynikała z jego wolnej woli to nie widzę możliwości, aby taka osoba sprawowała jakiekolwiek stanowisko, ALE tylko w takim wypadku, gdy jej działania w ramach tej współpracy szkodziły innym obywatelom naszego kraju. Trzeba bowiem zdać sobie sprawę, że nie wszyscy współpracownicy działali na szkodę obywateli i/lub suwerenności Polski. Niestety - i to chyba główny problem dekomunizacji w Polsce - większość polityków czy nawet przeciętnych obywateli nie pamięta o tym i skłonna jest do stawiania w tej sprawie zdecydowanie jednostronnych opinii.
Kolejna grupa to osoby zmuszane do współpracy. W mojej opinii ujawnianie ich danych jest wysoce nieetyczne. Co się zaś tyczy sprawowania przez nich ważnych urzędów państwowych to nie widzę przeszkód o ile posiadają oni kometencje wystarczające do sprawowania danego stanowiska.