Psychologia społeczności

Od razu pragnę zastrzec, że poruszam się w kręgu "przypuszczeń i poczuć" i nie aspiruję do roli człowieka, który coś na ten temat wie. Wszedłem sobie do PsychLit'a i oglądnąłem parę artykułów z psychologii społeczności. Mam wrażenie, że są one raczej na pograniczu psychologii społecznej i klinicznej - np. PTSD po huraganie w zależności od wsparcia społecznego otrzymywanego w trakcie huraganu, czy skuteczność programów redukcji wagi w społecznościach muzułmańskich itp.
Inna sprawa, to moje wrażenie, że psychologia społeczności nie usiłuje być odrębną od psychologii społecznej poddyscypliną, ale niejako specjalnością w jej obrębie, tak jak np. psychologia zmiany postaw, czy psychologia małych grup.

Na przykład Prof. Kowalik zajmował się tematyką społeczności lokalnych. Między innymi pod kątem: globalizacja a społeczności lokalne, ale też i czynniki wspomagającymi i blokujące ich rozwój. Nie widziałam w jego podejściu tego, żeby zajmował się jakąś osobną dziedziną -"psychologią społeczności" nawiązywał po prostu do psychologii społecznej wprost i do innych dziedzin. Takie podejście uważam za wystarczające. Ja rozumiem, że naukowcy idą w stronę specjalizacji, uściśleń, ale myślę, że psychologia społeczności to poprostu jedno z zagdnień psychologii społecznej i takie zajmowanie się tą tematyką niczego by jej nie odjęło.

Macieju, znajdź mi choć jedną rzecz, która ogólnie nie poddaje się uwarunkowaniu kulturowemu i zarazem nie wynika bezpośrednio z kultury (kulturowości)?

Inne, niż kulturowe więzy? Czyli jakie? Jakie nie są kulturowe?