Czy kognitywistyka jest nauką o umyśle?

Kognitywistyka jak najbardziej tak, neurobiologia niekoniecznie.

Neurobiologia zawiera się w naukach kognitywnych, bo wnosi coś sobą do wiedzy o umyśle, ale nie odwrotnie.

Idąc za powyższym tropem trzeba zauważyć, że nauki kongitywne zajmują się także tworzeniem modeli umysłu za pomocą empirycznych metod i ich interpretacją. Przyczyniają się one więc do poznania struktury umysłu.
To jak ludzie postrzegają siebie, wnioskują o swojej moralności czy odpowiedzialności, to jak redukują dysonans, jest odkryciem psychologii poznawczej, która nie za pomocą szkiełka i oka badała fizycznie istniejący umysł poprzez analizę struktur mózgowych, ale poprzez obserwację empiryczną zachowań, czasów reakcji na rozmaite bodźce, introspekcji, stworzyła pewien obraz umysłu i jest o wiele bliżej poznania prawdy o nim, niż neuronauki póki co.
Neuronaki jak zauważa Wilber nigdy nie poznają struktury naszych myśli, mogą jedynie nas przybliżyć do tego w jaki sposób one przebiegają w naszym mózgu, trudno jednak dekodować poszczególne impulsy nerwowe na jendostki treściowe naszych myśli.
istnieje jednak pewien zasadniczy problem - być może nigdy nie poznamy prawdy o umyśle, a to co o nim wiemy jest jedynie naszą niekoniecznie obiektywną interpretacją.
Umysł bowiem nie posiada nic poza samym sobą aby siebie poznać. To jest niestety problem, którego wpływu na poznanie być może nigdy nie poznamy.

To, o czym powiedziałeś jest już od początku powstania nauk zajmujących się poznawaniem umysłu postulatem filozofów, o którym wspomniałem w swojej wcześniejszej wypowiedzi - umysł nie posiada niczego, poza samym sobą aby siebie poznać.
Właśnie ta doktryna kładzie się cieniem na nauki kognitywne i nie pozwala w pełni zaakceptować ich osiągnięć.

Mimo to, najlepszym wskaźnikiem czy miarą trafności teorii o umyśle jest ich zastosowanie w praktyce. Jeśli za pomocą konkretnego modelu udaje się np. efektywnie wywierać wpływ na ludzi za pomocą tehcniki "drzwiami w twarz" tzn., że postulowana przezeń teoria o umyśle jest z dużym prawdopodobieństwem bliska prawdzie. Produktem mózgu i umysłu jest zachowanie - co do tego nie ma żadnych wątpliwości. Badając obiektywnie zachowania jesteśmy w stanie odkrywać teorie umysłu.
Nawet jeżeli nasze teorie nie oddadzą nigdy "prawdziwej" natury umysłu, to jeśli nawet będą ją oddawać w 90% to i tak już przybliży nam wobec sytuacji w jakiej się znajdujemy gdzie poza samymi sobą nie mamy nikogo, kto by nam pomógł - istotę i zasady funkcjonowania naszego umysłu. Być może nigdy nie poznamy całej prawdy o umyśle, ale już samo przybliżanie się do niej jest odkrywaniem jego tajników - tak zinterpretowanych, czy inaczej - tak nazwanych czy inaczej - prawidłowości zawsze wyglądają tak samo, tylko my możemy mylić się w ich interpretacji.

Kognitywistyka nauką o umyśle jest bez wątpienia. Trudno ją jednak uznać za dziedzinę psychologii, gdyż jest to nauka interdyscyplinarna. Dlatego temat ten przeniesiono do działu Różności. Swoją drogą cieszę się, że zaglądają tu także przedstawicele tej dziedziny wiedzy.