Otwórz już oczy
Jak długo śpisz? Czy się wysypiasz? A może cierpisz na bezsenność? Ile tak naprawdę powinniśmy spać?
Pooglądasz ze mną?
Kto nie słyszał stwierdzenia: "książki są dobre dla dzieci" lub "telewizja jest szkodliwa dla dzieci"?
Syndrom ostatniej piosenki
Znacie to doświadczenie, kiedy melodia wtrąca się w Twoje myśli i wiruje w powtarzającej się pętli?
Szewcy bez butów
Powiem ci ze wstydem, patrząc z dzisiejszej perspektywy, ja i wielu „kandydatów na pomagaczy” byliśmy nieco zarozumiali. Metodologia badań psychologicznych i analiza statystyczna – baza psychologii naukowej – budziły naszą niechęć, a fascynowały niebazujące na badaniach, raczej filozoficzne, wynurzenia psychoanalityków lub psychologów humanistycznych. I uznawaliśmy, że to właśnie jest prawdziwą psychologią.
To tylko gra!?
Kto nie słyszał stwierdzenia, że gry znieczulają mózg? Nie od dziś obwinianie gier komputerowych za agresywne zachowanie dzieci, młodzieży, czy nawet dorosłych jest pewnego rodzaju normą społeczną. Bo w końcu gdzieś musi być winowajca, czyż nie?
Cierpieć razem z telewizorem
Telewizja rzadko zachowuje ciszę - zwykle narzuca się swoim komentarzem jakby w obawie, że ktoś poczuje czy pomyśli coś niezgodnego ze scenariuszem. Telewizja, jej sprawozdawcy, komentatorzy i dziennikarze nie przepadają za ciszą, bo mogłoby się okazać, że podpowiadacze są nieistotni i niepotrzebni. Mają przymus mówienia. Może już niedługo przyjdą czasy takiej telewizji (internetowej i cyfrowej), kiedy będzie można samemu wybrać komentatora bądź całkowicie zrezygnować z jego mniej lub bardziej głębokich refleksji nad sprawami tego świata.
Obojętne konsumowanie potoku krzywdy i zła, jaki płynie dzień po dniu z ekranu telewizora powoduje znieczulenie i odwrażliwienie odbiorcy, znieczulenie na krzywdę i nieszczęścia, banalizacje i spłycenie odczuwania i w rezultacie prymitywizację i wypaczenie naszej wizji świata. Zapewne trzeba wiedzieć, co i ile oglądać, żeby „inteligentnie emocjonalnie” cierpieć.
Osobna kwestia to sentymentalizm. Czy telewizja jest czułostkowa i melodramatyczna? Osoba sentymentalna mówi o uczuciach a uczuciowa i wrażliwa te uczucia przeżywa. Różnicą jest fundamentalna. Podczas gdy damy dworu za czasów cara Aleksandra płakały w operze, przed gmachem ich służba zamarzała na śmierć. Ponoć bardzo sentymentalny był Rudolf Hess komendant Obozu w Oświęcimiu. Czy telewizja czyni nas sentymentalnymi „przeżuwaczami cierpienia” w gruncie rzeczy nie zagłębiającymi się w istotę zjawisk i nie przenoszącymi swoich refleksji do rzeczywistego życia choćby w postaci dobrego słowa czy miłosiernego gestu wobec bliźniego? Ludyczne oglądanie cierpienia rujnuje naszą wrażliwość emocjonalną i przynosi nam wymierne szkody.
Zło, cierpienie, sensacja są dużo bardziej „telewizyjne” niż dobro, dlatego bardziej skupiają uwagę dziennikarzy i mediów, a zwłaszcza telewizji i prawdopodobnie będzie tak się działo zawsze. Komentatorzy bywają zmęczeni czy merkantylni i z przesadą eksploatują drastyczne tematy i też raczej nie należy sądzić, aby to uległo zmianie.
Klucz leży w nas samych, w naszej kulturze odbioru i sposobie używania mediów. My możemy wybierać i dokonywać refleksji czy wymiany zdań w związku z obrazami i informacjami, które widzimy. My możemy nie pozwalać, aby przez nasze głowy bez odrobiny zadumy płynęła rzeka ofiar katastrof i terroru, beznadziejnie i śmiertelnie chorych, zrozpaczonych i bezdomnych.
Nie lubimy raczej własnego cierpienia: choroby, utraty bliskich, porażki, więzienia. Nie lubimy bólu, grozy śmierci, brzydoty choroby, przykucia do łóżka. Kiedy w naszym życiu zjawia się cierpienie staje się dla nas ważna próbą: jest jak płomień, który może nas zniszczyć i pogrążyć lub wydobyć z nas to co najlepsze: wydobyć z naszej duszy diamenty i piękno. Cudze cierpienie, kiedy jest realnie obok nas, kiedy czujemy zapach choroby czy unoszący się w powietrzu swąd dymu po eksplozji może budzić w nas strach, lęk o nas samych. Podanie ręki, niesienie pomocy wymaga odwagi przezwyciężenia wstydu, odruchu obrzydzenia, obcowania ze śmiercią i z bólem. Ci z nas, którzy obcowali ze śmiercią kogoś bliskiego wiedzą, że nie jest to łatwe.
Szklany ekran telewizora zmienia sytuację, ponieważ niejako aseptycznie i bez zapachu możemy przyglądać się całej zgrozie cierpienia i śmierci jedząc chipsy wcale zresztą nie będąc cynicznymi potworami o duszy psychopaty nieczułej na ludzkie uczucia. Taka jest natura telewizji. Forma przekazu stapia się z faktami, które pokazuje (narzędzie staje się przekazem) i kreuje nową telewizyjną przestrzeń.
Mecz piłkarski pokazywany przez 10 kamer i montowany z wielu obrazów to całkiem inne widowisko niż ten sam obserwowany na żywo na stadionie. Trzymanie za rękę chorego to nie to samo, co oglądanie go w hospicjum w telewizorze, przynajmniej dla wielu ludzi obdarzonych zwyczajną wyobraźnią i przeciętnym poziomem odczuwania.
Idzie o to, aby chłód szklanego ekranu telewizora nie zakradł się podstępnie do naszego serca.
{rdaddphp file=moje_php/autorzy/wwarecki.html}
Bądź na bieżąco! Zapisz się na nasz newsletter! (dodatkowo otrzymasz eBooka "Iluzje codzienności")
- «« poprz.
- nast.
Nigdy dość. Mózg a uzależnienia
Historia nałogów i procesu zdrowienia autorki, ale też omówienie z perspektywy badaczki zmian zachodzących w mózgu i zachowaniu na skutek długotrwałego uzależnienia.
W zakamarkach mózgu
Wybitni naukowcy o fascynujących funkcjach ludzkiego mózgu!
Zbiór intrygujących esejów autorstwa należących do światowej czołówki neuronaukowców, zawierający analizy dziwnych i sprzecznych z intuicją aspektów funkcjonowania ludzkiego mózgu.
Myślenie czarno-białe
Wyznaczamy granice, a większość rzeczy w życiu dzielimy według prostego czarno-białego schematu. Ta zdolność wykształcona w trakcie ewolucji jest w nas utrwalana od dzieciństwa przez rodziców, szkołę i otoczenie. Kevin Dutton, autor bestsellerów psychologicznych oraz utytułowany naukowiec z Oksfordu, pokazuje, że nie zawsze upraszczanie życia i wyborów jest dla nas najlepsze. „Myślenie czarno-białe” ukaże się już 12 maja.
Twój mózg bez tajemnic
Sen, pamięć, mowa, odczuwanie przyjemności czy strachu - codziennie mamy do czynienia z tymi procesami i emocjami, ale jak mózg je tworzy?
Życzenia dla Świata
Początkowo Ratzinger nie był entuzjastą Bergolio. Widział w nim reformatora, który może zupełnie zmienić oblicze Kościoła. To mu się nie podobało. A przynajmniej taki obraz, możemy zobaczyć w filmie fabularnym Dwóch Papieży.
Łykać jak Homo sapiens
Andrzej poznał Ilonę na forum miłośników wampirów i filmu „Zmierzch”. On był w średnim wieku, ona za rok miała skończyć 20 lat. Ilonie udało się przekonać Andrzeja, że jest prawdziwym wampirem, a on był gotowy wydać 10 tys. zł, żeby ta przemieniła również jego.
Sen nocy letniej
Rekord czasu, jaki można wytrzymać bez snu pobił w 1964 roku Randy Gardner. Nie spał przez 264 godziny i 12 minut. Brak snu jednak już w wyjątkowo krótkim czasie daje się nam we znaki. Zaczynają się problemy z koncentracją, pamięcią czy motywacją po nieprzespanej dobie a co dopiero 11.
To nie ja, to Ty!
Co się dzieje, gdy masz całą masę niewygodnych, krępujących i irytujących emocji, z którymi nie chcesz się świadomie zmierzyć?
Otwórz już oczy
Jak długo śpisz? Czy się wysypiasz? A może cierpisz na bezsenność? Ile tak naprawdę powinniśmy spać?
Odkryjmy potęgę kolorów!
Nie lubisz tego wina? Wypróbuj go pod innym oświetleniem. Chcesz, żeby ten napój był bardziej słodki? Rozjaśnij jego kolor. Chcesz, żeby herbata była zimniejsza? Umieść ją w szklanym pojemniku. Widzenie naprawdę jest wiarą.
Zabić Wertera
Zdarzenie, z którym mieliśmy do czynienia podczas 27 finału WOŚP do dzisiaj odbija się echem medialnym. Prowadzone są rozważania co można było zrobić, czego nie trzeba było robić i co teraz zrobić.
Ho ho ho... oto rzeczywistość...
Okres świąt Bożego Narodzenia z pewnością dla wielu z nas jest czasem do spotkania z najbliższymi. To czas, gdy słuchamy świątecznych melodii, gromadzimy się przy suto zastawionym stole, szczęśliwe dzieci biegają wokół pięknie przystrojonej choinki i tylko oczekujemy by dorwać się do błyszczących prezentów zapakowanych w czerwone kokardy.
Śladami Bestii
Czy to możliwe, żeby dobry człowiek popełnił zły uczynek?
W 1974 roku, serbska artystka Marina Abramowić wystawiła wybuchowy show, zatytułowany Rhythm 0 w galerii w Neapolu. Jednocześnie ujawniając coś strasznego o ludziach.
Dogadać się z innymi
Dlaczego tak trudno jest porozumieć się z innymi? Dlaczego inni nie rozumieją mojego punktu widzenia? Gdzie tkwi przyczyna problemów w relacjach z rodziną, szefem i współpracownikami?
Homo nie całkiem sapiens
Krytyczni, ale merytoryczni. Spierający się, ale też rozumiejący. Bogdan Wojciszke, wybitny polski psycholog i Marcin Rotkiewicz, ceniony dziennikarz naukowy rozmawiają o automatyzmach myślenia, nadętych politykach, narzekaniu Polaków i pułapkach moralności.
Syndrom gotującej się żaby. Co zabiło żabę?
Wyobraź sobie, że umieściłeś żabę w naczyniu z wodą i po chwili zaczynasz ją podgrzewać. Gdy temperatura wody wzrasta, widzisz, że żaba może odpowiednio dostosować swoją temperaturę ciała. Płaz kontynuuje regulację wraz ze wzrostem temperatury.
Mądrość i różne niemądrości
Żyjemy w świecie nieustających rekomendacji. Co robić, jak myśleć, w co się ubierać? Co zrobić, by osiągnąć sukces i na jaką partię głosować?
Ta piosenka obniża stres o 65%
Wszyscy dobrze wiemy, że powinniśmy się nauczyć zarządzać swoim stresem. Gdy sprawy stają się coraz trudniejsze w pracy, szkole czy życiu prywatnym, możemy korzystać z wielu porad, sztuczek i technik, które pozwolą uspokoić nieco skołatane nerwy.
Pokochaj poniedziałki. Jak poradzić sobie z wypaleniem zawodowym?
Czy na myśl o poniedziałku zaczyna cię boleć brzuch? Czy już w niedzielne popołudnie pogarsza ci się nastrój? Czy tylko w weekendy czujesz, że żyjesz? Czy inni zauważają u ciebie spadek energii i zmiany w zachowaniu?
Odzyskać kontrolę
Zespół stresu pourazowego (ang. Post-Traumatic Stress Disorder - PTSD) stał się chorobą naszych czasów i jest to zaburzenie, które rozwija się u osób, które doświadczyły szokującego, przerażającego lub niebezpiecznego wydarzenia.
Intuicja nie ma płci, czyli jak podejmujemy decyzje?
Podobno mężczyźni są lepszymi decydentami niż kobiety. Nie kierują się emocjami, są odporni na sugestie innych, trafniej przewidują konsekwencje swoich wyborów, a co najważniejsze robią to wszystko szybciej. Czy faktycznie tak jest? A nawet jeśli, czy taki model podejmowania decyzji naprawdę jest kluczem do sukcesu?
Wiele
